Het is weer tijd voor een restaurant tip. Potverdrie zullen jullie wel denken, doet die jongen dan helemaal niets anders dan eten? Nou, nee. Eigenlijk niet. En omdat ik van variatie hou in mijn eten, varieer ik ook graag. Okay, ik geef het toe, als ik niet eet, dan varieer ik dus. Maar behalve eten en variëren, voer ik de hele dag niets uit. Daar, nu weten jullie het.
Het restaurant dat ik vandaag wil tippen is werkelijk een pareltje. Een smaragdje eigenlijk, want Sama Sebo vindt zijn oorsprong in de gordel van smaragd. Ooit, in een ver (en tropisch warm) verleden was deze gordel van smaragd Vaderlandsch grondgebied, maar die tijd is voorbij. Want hoewel we er een hoop energie in hebben gestopt en ook een hoop weer hebben uit gehaald, zijn we, na een opvoeding van 300 jaar, genoodzaakt geweest de volwassen staat Indonesië haar eigen weg te laten gaan.
Dat had een hoop problemen, scheidingsangst en treinkapingen tot gevolg, maar we hebben er ook leuke dingen aan over gehouden. Neem nou de woorden trassi, Batavia, bantam, boendoek, of spekkoek. En natuurlijk, nu ben ik eindelijk waar ik wilde beginnen, de rijsttafel.
De rijsttafel is toch wel de grootste verworvenheid van de Tempo Doeloe en waarschijnlijk dé reden dat we met een glimlach terugkunnen kijken naar die tijd van vroeger. Atjeh oorlog? Ach nee, geef liever de Pisang Goreng aan. J.P. Coen en de Banda eilanden? Je bedoelt natuurlijk Gado Gado met Serundeng, hmmm!
Even serieus, nu. Heel eventjes. Sama Sebo is het oudste Indonesische Restaurant van Amsterdam (ze claimen zelf ook van Nederland) en ze serveren al die tijd al dezelfde, geweldige, rijsttafel. Je kan er ook à la carte eten, maar dat is eigenlijk niet toegestaan voordat je de twintig gerechten van de rijsttafel uit je hoofd op kan noemen. Wel mag je, als je alleen bent en het je lukt om er een plekje te veroveren, een Nasi Rames aan de bar eten. Maar probeer daar geen gewoonte van te maken.
Als je binnenkomt via de hoofdingang zie je dat Sama Sebo bestaat uit twee delen. Rechts zit het restaurant, waar je niet eet met
gympen aan en wel met je schoonvader, en links heb je de bodega, waar je je schoonvader tegenkomt als hij daar met oude vrienden zit te eten. En om het verschil duidelijk te maken heet de bodega officieel ook anders, maar ik ken eigenlijk niemand die de andere naam ook echt gebruikt. Het eten komt in ieder geval gewoon uit dezelfde keuken.
Als je ooit wil gaan eten bij Sama Sebo raad ik je aan om te reserveren, want er zijn weinig tafels. Dat kan meestal gewoon op de dag zelf, maar doe het voor vier uur ’s middags, helemaal in het weekend. En als je dan met zijn allen zit en je eerste biertje hebt besteld, weiger dan beleefd de kaart en zeg: “Wij willen graag een rijsttafel met extra saté.” Ik beloof je, er zal een wereld voor je open gaan. Bis Bald, Friso
Sama Sebo
P.C. Hooftstraat 27
1071BL Amsterdam
Klinkt goed zeg! M’n pa is er ook altijd helemaal weg van, dus denk dat het tijd wordt voor wat rijsttafel-chillheid