Sinds een paar maanden, drie om precies te zijn, Twitter ik. Niet zomaar, af en toe, als ik achter mijn computer zit. Neen, ik ben zelfs zo ver gegaan dat ik een Twitter applicatie op mijn telefoon heb geïnstalleerd. En dat betekent dat ik mijzelf, op ieder moment van de dag, door Twitter kan informeren over het doen en laten van het selecte gezelschap dat ik daar volg.
Om jullie een kleine indruk te geven zal ik eens even een greep doen in mijn laatst ontvangen Tweets. Zo weet ik nu via Alexander Pechtold dat Job Cohen en Geert Wilders afwezig waren op het ANWB debat gistermiddag, door Twitt_AIR weet ik dat er in deze nieuwe club een knallende line up voor 7 mei gepland is en dankzij een Tweet van DJBroadcast heb ik het programma voor Motel Mozaïque al gezien.
Toegegeven, behalve deze interessante gegevens, heb ik bijvoorbeeld ook gelezen dat Rik gister heeft getennist en dat hij dat leuk vond, dat Femke Halsema de Telegraaf niet aankan op een lege maag (…) en dat Jack de Vries zó politiek correct is dat hij het woord “bewindslieden” te seksistisch vindt, waardoor hij het liever over “bewindspersonen” heeft, ook al is dat nog zo’n gekunsteld woord.
En heeft dit alles mij iets gekost? Nee, deze berichten kwamen tot mij terwijl ik op de trein, op de barman of op de taxi stond te wachten. Korte, gestolen, momenten waarin ik vroeger niets deed. En precies dat is voor mij de toegevoegde waarde van Twitter.
Twitteren is luisteren naar de gesprekken om ons heen. In de tram, in de trein, achter ons in het café of naast ons in de bioscoop. Misschien is het zelfs meer dan dat, omdat de gesprekken die je volgt al door een selectie zijn gegaan. Twitter is puzzelen met andermans stukjes. En vaak wordt je daarvoor beloond met een mooi plaatje.
Zelf stuur ik ook af en toe een Tweet de wereld in. Gewoon omdat het kan. Mijn laatste was vanochtend, vanuit de nachtbus. Ik denk ook niet dat iemand er iets aan gehad heeft, maar eigenlijk weet ik dat niet. Misschien heeft iemand nu een positiever beeld van buschauffeurs en dat ik ook wat waard. Dus neem het zekere voor het onzekere, of andersom, en kom erbij. Als het je niet bevalt, heeft het je in geen geval iets gekost. Bis Bald, Friso
