Soms doen er zich in het leven situaties voor waar je simpelweg geen nee tegen kunt zeggen. Zo kreeg ik twee weken geleden, toen ik net een dag terug was uit Parijs, een aanbod om nóg een keer naar Parijs te gaan. En tja, wie ben ik dan om nee te zeggen. Ik bedoel maar. En zo stapte ik afgelopen vrijdagochtend in alle vroegte in de auto naar, wat ik vind, de mooiste stad van de wereld. Het weekend was heerlijk, uren lange wandelingen gemaakt, heerlijk gegeten, veel gedronken en zaterdagavond even naar Plastikman, Magda en Marc Houle.
Ja echt, het is heus. Door stom toeval kwam ik er achter dat bovenstaand trio en aanhang in Parijs moesten draaien ten tijden van mijn bezoek. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik wel wist dat Plastikman vet was, maar eigenlijk niet zo goed wist waarom. Ik had nog nooit iets van hem gehoord, geen filmpjes gezien, de enige info die ik had was het stuk van Friso en Mind01 naar aanleiding van Time Warp en vele andere flarden van verhalen.
Ik heb Friso dan ook gebeld en die stuiterde bijna van de bank van enthousiasme en verplichte me eigenlijk om te gaan. Ik reageer erg goed op gegrond gezag, dus binnen een kwartier waren er twee kaartjes besteld voor I Love Sonique met eerder genoemd drietal en Troy Pierce.
Het hele festijn vond plaats in Les Grande Halles de la Villette. Een groot cultureel terrein met een krankzinnig grote hal waar de boys achter de decks zouden staan. We waren vrij vroeg gegaan, ik had geen time table kunnen vinden op de website en was als de dood dat ik iets zou missen.
De hal dus, je hebt nog nooit zo iets gezien. Zeker twee keer zo groot als de Passengers Terminal, maar in de stijl van de Westerunie, aangevuld met strakke banken, zitjes en bars. Daar aangekomen ontdekten we dat De Show om 3 uur zou beginnen, voorafgaand aan Magda en na Troy Pierce. Rond half 3 trok ik dus mijn reiskompaan richting podium om midden in het feestgedruis de kunsten van Plastikman te ervaren.
Om 3 uur ging al het licht uit. Het doek werd opzij getrokken en een enorme lichtinstallatie kwam tevoorschijn. Enfin, ik hoef jullie niet te vertellen hoe die show in zijn werk gaat. Wat ik wel kan vertellen is dat het echt ongelofelijk gaaf was. Ik had nog nooit zo iets meegemaakt. Ik moest even wennen aan het relatief rustigere tempo van de muziek, in vergelijking met Marc Houle, maar al vrij snel wilde ik nooit meer iets anders. Ik heb me kapot gestaard op de visuals die hij creëerde op het scherm, werd er haast door gehypnotiseerd. Ik heb echt geen idee hoe ik zou moeten omschrijven hoe het was, hoe ik het ervaren heb.
Zo intens, de muziek trilde door elk bot in mijn lijf, het enorme lichtgeweld was niet te ontwijken, de mensen om me heen gingen compleet uit hun dak, Richie, Magda, Marc gaven zich helemaal over aan het onuitputtende enthousiasme van het publiek en de locatie was in al haar glorie een meer dan prettige bijkomstigheid.
Kortom, niet in woorden te omschrijven. Daarom maak ik het mezelf makkelijk en laat ik beeldmateriaal het werk doen. Ik heb nog eindeloos veel filmpjes gemaakt in HD kwaliteit, maar die laten nog even op zich wachten. Ik beloof bij deze plechtig dat die in de loop van deze week en begin volgende week hier op de blog zullen staan. En geloof me, die wil je niet missen. ByeBye, L.
Jaloers!!!!
[...] This post was mentioned on Twitter by Carnivale Group. Carnivale Group said: L was aanwezig bij de derde Plastikmanshow (in Parijs). Lees hier haar report! http://tinyurl.com/2wkm92p (via @carnivalegroup) [...]
Geweldige show, lekker industrieel en de visuals beter dan de contakt shows en vergelijkbaar met daft punk
Ben erg benieuwd naar de beelden aan de foto’s te zien zijn ze erg vet!!