Muziekfans opgelet! Jon Gaiser komt naar ons land. En wel binnenkort: aanstaande vrijdag zal hij een liveset van een uur geven in AIR, Amsterdam. En ik kan niet wachten! Je moet namelijk weten dat Jon Gaiser en ik een jaartje uit elkaar zijn gegaan. De laatste keer dat ik hem heb gezien was op Voltt Loves Summer 2009. Soms heb je even genoeg van elkaar, elkaar teveel gezien. Het enige dat er in zo’n geval op zit, om de waardering voor elkaar nieuw leven in te blazen, is een rustperiode.
Bovenstaande had in werkelijkheid niets met hem te maken. Het betrof een algemene muzikale herevaluatie van mijn kant. Ik voelde een existentiële crisis opkomen, vreesde uitgekeken te raken op techno, dat al die jaren mijn favoriete genre binnen de dansbare elektronische muziek was geweest. Het waren maanden waarin ik het grootste deel van mijn muziekcollectie wegsmeet, vaak zonder na te denken wie de artiest was en wat zijn of haar muziek in het verleden voor mij had betekend. Had niemand mij kunnen vertellen dat ik wat overenthousiast te werk ging, dat ik zo ook de echte pareltjes zou verliezen?
Waar de financiële crisis nog een tijdje voortkabbelt, is mijn muzikale crisis nu voorbij. Blijkbaar staat er een jaar voor, niet korter, niet langer. Het is goed voor me geweest, achteraf gezien. Ik ben nu veel selectiever ten opzichte van dansmuziek. De liefde voor veel muziek is voorgoed verloren gegaan. Maar ik kan daardoor meer genieten van de techno die mij raakt. Gaiser hoort daar bij.
Ondanks het feit dat Jon Gaiser ook heeft uitgebracht op Resopal RED, ook onder zijn alias Fraktion, lijken de producties op Minus toch het meest gewaardeerd te worden door het publiek. Zo ook door mij. Ik moet toegeven dat ik nog niet altijd een duidelijke scheidslijn tussen Gaiser en Fraktion heb kunnen ontdekken. Fraktion is echter altijd minimaal, te minimaal voor mijn doen. Gaiser is dit niet altijd. Zijn producties kunnen heel vol klinken, waarbij hij soms een kort, sober melodietje niet schuwt. Veel reverb, dromerig, geluidjes die ik enkel kan omschrijven als ‘waterdruppel-achtig’. En dan vind ik zijn werk op zijn best. Willen jullie een discografietje, dan krijgen jullie die. Bij deze.
Gaiser is techno, niets meer niets minder. Er is geen spoor te bekennen van een housey invloed die zoveel (ex-) techno producers en dj’s momenteel in zijn greep houdt. De clap komt uit een TR-909, zijn kick ook. Maar zijn producties springen eruit, zelfs ten opzichte van zijn collega’s bij Minus. Zijn sound is uniek en voor de meeste platen die hij maakt geldt dat ze uit duizenden herkend kunnen worden als een Gaiser.
Neem bijvoorbeeld Withdrawal, uitgekomen op Minus op de EP Eye Contact. Ik denk dat ik niet alleen sta als ik zeg dat ik dit zijn beste nummer vind. Het is tegelijk een perfect voorbeeld van ‘zijn’ muziek. Een uiterst minimaal begin: Kick, snare, zeer beheerste hi-hat, een duistere, naar beneden gepitchte stem: “I know that you….. were planning to disconnect with me.” Er komt een korte baslijn bij, die elke acht maten terugkeert. Een lange break volgt, met één schelle, onheilspellende noot die elke zestien maten ingezet wordt. Veel reverb, dromerig en duister. Na de break komt alles samen, met een melodie die het best tot zijn recht komt in de grote zaal. Techno.
In 2008 bracht Gaiser zijn debuutalbum uit, wederom bij Minus. Ondanks het feit dat een groot deel van het album ‘harder’ is dan Withdrawal, met een zwaardere baslijn en een hoger tempo, meer op de dansvloer gericht dus, vallen alle nummers precies binnen zijn straatje. Dit zonder ook maar een moment saai of voorspelbaar te worden. Door deze kenmerkende stijl is de muziek uitermate geschikt voor zijn livesets. Het maakt een degelijke opbouw mogelijk. Zijn sets zullen nooit van de hak op de tak springen.
Kom dus vrijdagavond een dansje wagen in de AIR, dan zie ik jullie daar. Muzikaal zullen we niets ontberen. Die twee jongens die voor Gaiser opwarmen zijn ook best leuk, volgens mij. Ik ben hun naam even vergeten… Jop & ….? Hoe heet die andere gast ook alweer? Nou ja, dat zie ik vrijdag wel. Tsüss, Jordi
